I Can See (2026), film still

I Can See

About this Short Film

I Can See (Rachapant Sukrattanachaikul, Thailand, 2026) follows Thanyaporn, a woman from Sukhothai who is blind, as she reflects on school exclusion, premature birth and learning craftwork at a vocational centre for women who are blind in Nakhon Pathom. The film’s quiet, candid tone centres her voice as she describes early isolation, the trial-and-error of making beads and crochet, and the shift from self-doubt to practical self-reliance through mentorship and community. Audiences will gain an intimate, nuanced perspective on everyday life, work and belonging shaped by a sensory disability, and on how arts and training can open social and creative possibilities — a thoughtful contribution to Focus on Ability.

Film Details

Country: Thailand
Genre: Personal Story
Festival Year: 2026

Film Transcript

สวัสดีค่ะ ชื่อ นางสาวธัญญพร แจ่มจันทร์ค่ะ ชื่อเล่นชื่อ สตางค์ค่ะ ปัจจุบันก็ทำงานบริษัทมาตรา 35 เกี่ยวกับงานฝีมือค่ะ ทำงานระลึกปัดค่ะ ให้ศูนย์ฝึกอาชีพหญิงตาบอดสามพาน จังหวัดนครปฐมค่ะ

ตาบวชตั้งแต่กำเนิดแล้วค่ะ มองไม่เห็นเลยค่ะ บวชสนิทค่ะ เป็นคนสุโขทัยค่ะ อยู่ที่ตู้อบก็อยู่ 2-3 เดือนได้ค่ะ

คือหนูก็คลอดก่อนกำหนดค่ะ อือฮึ 6 เดือนครึ่งก็ออกมาแล้วก็ ตัวทอดขฝนน้ำ ปลาอันนี้ย่าเล่าให้ฟังอ มีอยู่วันนึงหนูก็ไปรู้จักเพื่อนคนนึงค่ะ เค้าก็แนะนำให้หนูมาที่นี่ค่ะ แล้วมันเรียนยากมั้ย เค้าก็บอกก็ลองลองมาดูก่อนจะได้รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง สนุกนะ เค้าก็บอกว่าสนุกนะ ได้เจอเพื่อนเยอะแยะเลยนะ อือฮึ

เราคิดว่าถ้าเราไม่มีกำลังใจจากตัวเอง แล้วเราจะรักคนอื่นได้ยังไง เราถึงคิดแบบนี้ค่ะ เพราะหนูก็พยายามดิ้นรนด้วยตัวเอง คนเรามีปัญหาทุกคน ไม่มีใครหรอกที่เกิดมาไม่มีปัญหาเลย ไม่มีเขาก็ได้ แต่เราก็อย่า ถอย ให้กำลังใจได้ แต่กำลังใจของตัวเองก็สำคัญเหมือนกัน

หนูมองไม่เห็นตั้งแต่เด็ก เพราะว่าหนูคลอดก่อนกำหนดนะคะ เอ่อ 7 เดือนแล้วก็เ ตัวอบหมอไม่ได้ปิดตาให้อ่ะค่ะ ก็คือตาข้างขวาก็มองไม่เห็นแล้วก็ข้างซ้ายก็มองเห็นบ้างนิดหน่อย ตอนเด็กๆ พ่อแม่ก็คือไม่ได้ ส่งไปเรียนโรงเรียนเฉพาะทาง ก็จะมีพี่ที่ไปโรงเรียนที่เป็นแบบปกติแล้วก็จะไปเรียนตรงนั้น แต่ก็ไม่มีครูที่จะซัพพอร์ต เพราะว่าเราเป็นคนที่ตาบอดคนเดียวในโรงเรียน มองไม่เห็นกระดาน ครูก็ไม่รู้จะสอนยังไง ก็เลยทำให้อ่านไม่ได้ อ่านหนังสือตาดีไม่ได้ แล้วก็เขียนก็ไม่ได้ด้วย เหมือนไปโรงเรียนก็ไปเฉยๆ ค่ะ จนถึงจบชั้นป.หพอออกมาอยู่บ้านก็จะทำอะไรล่ะ แบบไม่มีสังคมเลย แบบว่าอยู่แต่ในบ้าน

สมัยก่อนคนที่เป็นผู้ปกครองเราชอบคิดว่าคนมองไม่เห็นทำอะไรไม่ได้หรอก แบบอายคนอื่น ไม่อยาก ไม่กล้าที่จะเอาออกไปโชว์ค่ะ ไม่มีสังคม วันนึงเสิร์ชเจอที่ศูนย์ฝึกอาชีพอย่างตบสัมพันธ์ พบว่าเขาก็สอนงานฝีมือ สอนอะไรหลายอย่าง แต่มันก็ไม่ได้จริงๆ นะคะ ตอนแรกหนูอยู่ 8 วันแล้วหนูก็ออกเลย ก็ทำงานฝีมือก็ทำไม่ได้เลย ตอนแรกให้ร้อยลูกปัด รูลูกปัดอยู่ไหนก็ไม่รู้แล้วก็เอ่อ ให้ถักโคเช เข็มก็ยังจับไม่ได้เลย อะไรก็ยังทำไม่ได้เลย

ทีนี้ซิเตอร์ก็คุยอีกแล้ว เพราะซิเตอร์ก็บอกว่าลองใช้ความรักนำทาง ลองมองงานที่ทำเป็นความรักซิ ก็โอเค ถ้าเรารักสิ่งไหนเราก็จะทำสิ่งนั้นได้แบบอย่างดี ไม่ใช่ทำเพราะหน้าที่ แต่ทำเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เรารักเงี้ย

Filmmaker

Rachapant Sukrattanachaikul is the filmmaker behind this entry. See every Focus on Ability entry from Rachapant Sukrattanachaikul.

?

0 comments
❤ Donate